Humayo Sa Disyerto

Bago ako mag-25 anyos, nagdesisyon akong mag-retreat tuwing linggo sa loob ng isang buwan. Minsang sumasama ako sa isang grupo, at minsan naman solo ako. At kung ordinaryong araw, paladasal ako, at isinusulat ko lahat ng nangyayari sa akin at lahat ng pagninilay ko sa isang journal.

Marami kasing nangyayari sa buhay ko noon. Di naman sila mahihirap na pagsubok, kaya lang, ang dami kong tanong. Nalilito ako at di ko alam kung ano ang sunod kong gagawin. Sabi ng iba, dumaranas raw ako ng "quarter life crisis." Di lang pala mid-life crisis ang nangyayari sa tao.

Ito ang natuklasan ko. Pinag-retreat ako ni Lord kasi gusto Niyang lumabas ako sa magulo at maingay kong mundo. Parang inimbita Niya akong pumasok sa disyerto para magkaroon ako ng panahon na kausapin Siya. Matapos ang buwan na iyon, naramdaman kong nagawa ko ang nais Niya, at ang kailangan ko - ang umupo at magpahinga sa piling ng aking Ama. Napakagandang karanasan! Cotics C.

Pagninilay: Kailan ka huling umupo lang sa tabi ng Ama at nakipagkwentuhan?

Panginoon, patahimikin Ninyo ang ingay sa buhay ko, para ang marinig ko ay boses Niyo lamang.

Pag-ahon Sa Kahirapan

Nanggaling siya sa mahirap na pamilya. Ang hanapbuhay ng kanyang mga magulang ay pagtitinda ng kendi sa maliliit na tindahan sa probinsya. Lumuwas sila ng Maynila noong panahon ng Hapon, pero umuwi rin sa probinsya. Matalino siya at nagkamit na parangal. Ngunit dahil sa kahirapan, tumigil na siya sa pag-aaral pagkatapos ng Grade-4.

Sa gulang na labing-apat, ipinakasal siya ng kanyang ama sa isang lalaking mapang-abuso. Nagsilbi siyang alipin sa mga kamag-anak ng asawa niya na gumugulpi sa kanya. Iniwan niya ito dala ang kanyang dalawang anak matapos ang pitong taon.

Bumili siya ng segunda-manong makina at natuto siyang manahi. Sinubukan din niyang magtinda ng tinapay. Nakapagpatayo siya ng sariling panaderya, ngunit nasunog ito. Subalit hindi siya sumuko. Nagpatayo siya ng department store, at sa tulong ng pautang ng bangko ay napalaki niya ito at naging NE Pacific Mall sa Cabanatuan, Nueva Ecija. May-ari na siya ng apat na mall, isang subdibisyon at "investments" sa iba't-ibang kumpanya. Siya si Leticia Uy, ang presidente ng NE Group of Companies. Judith C.

Pagninilay: Hinahayaan mo ba ang sarili na hilahing pababa ng kalungkutan?

Salamat, Panginoon, at tinuturuan Mo akong bumangon kahit na pakiramdam ko ay huli na ang lahat.

Laging Narito

May isang punto sa buhay ko na ayoko nang gumawa ng mabuti. Bakit? Dahil hindi naman yata nakikita ng Panginoon ang mga ginagawa kong kabutihan!

Nagbibigay ako ng limos.
Tinutulungan ko ang aking mahihinang estudyante.
Tinutulungan ko ang mga ulila.
Nagdarasal ako.

Ngunit sa kabila ng lahat ng ginagawa ko, halos di ko na maiahon ang sarili ko sa mga problema. Hindi na yata makatarungan ito.

Subalit bigla kong naalala, nilikha tayo ng Diyos dahil sa Kanyang kabutihan at pagmamahal. Nang sa gayon, ang lahat ng ginagawa kong mabuti ay di nanggagaling sa aking sariling kalakasan, kundi sa Kanya rin nagmumula. Naging kasangkapan lamang ako ng Kanyang kabutihan. Dapat akong mahiya! RosAnn J.

Pagninilay: Pinagmamasdan ka ng Diyos. Damhin mo ang kanyang pag-ibig.

Huwag N'yo pong hayaang ako'y makalimot na lagi Ninyo akong pinagmamasdan.

Pagnakaw Sa Langit

Si Jim at Tammy Bakker ay dating pinuno ng pinakamalaking samahang Kristiyano sa America. Nagmula sila bilang ordinaryong manunuro at sumikat sila noong naging bahagi ng programang 700 Club. Nagkaroon sila ng sarili nilang programa sa telebisyon, The PTL Club.

Tinuro nila ang "ebanghelyo ng kasaganaan." Hinikayat ang mga tagasunod nila na ibigay ang lahat sa Panginoon. Lumaki ng lumaki ang mga donasyon nila. Ang mag-asawang Bakker naman ay walang tigil sa paggastos nito. Kalahating milyon dolyares ang ginagastos nila at kanilang ministry kada araw. Tinago nila ang pere sa kanilang mga personal na bank account. Winaldas nila ang iba sa mga luho nila. Nakulong si Jim dahil dinispalko niya ang salapi na binigay ng mga tagasunod nila sa Panginoon.

Dati naniniwala ako na kalooban ng Panginoon magsuot ng mamahaling damit at sapatos ang Kanyang mga alagad. OK pa rin sa akin iyon basta ang perang ginamit nila doon ay hindi mula sa salapi na dapat mapunta sa gawain ng Panginoon.

Ibig ng Diyos na maging masagana ang buhay ng Kanyang mga anak. Kaya nga Niya tayo binigyan ng mga kakayahan at talento upang magtrabaho at magsikap. Rissa S.

Pagninilay: Ano ba ang konsepto ko ng kasaganaan?

Panginoon, Ikaw ang aking kayamanan. Walang katulad Mo.

Ngayon Na!

Nakilala ko ang isang matandang lalaki na may sakit na kanser. Mayaman siya at bise-presidente ng isang bangko, subalit mababaw lamang ang kanyang relasyon at pagkakakilala sa Panginoon.

Inimbita ako ng misis niya na kausapin siya. Baka sakaling makumbinsi ko siyang isuko na ang buhay niya sa Panginoon. Nag-usap kami ng ilang minuto at ikinuwento ko sa kanya kung paano kumikilos ang Diyos sa buhay ko. Tinanong ko siya kung nais din niyang maranasan si Hesus sa kanyang buhaym, pumayag siya. Nanalangin kami at tinanggap niya ang Panginoon sa kanyang puso.

Makalipas ang dalawang linggo, ay mapayapa siyan sumakabilang-buhay.

Ang pangyayaring ito ay nagpaalala sa akin kung gaano kasigasig ang Panginoon na hanapin tayo kapag naligaw tayo ng landas hanggang sa kahuli-hulihang sandali. Ngunit huwag na nating hintayin pa ang sandaling iyon. Ngayon ang pinakamagandang panahon para tanggapin natin si Hesus. George G.

Pagninilay: Kailangan mo ba ng grasya? Lumapit ka sa Kanya ngayon.

Panginoon, papunta na po ako sa Inyo. Salamat at parati Kayong naghihintay.

Bakit Ka Katoliko?

"Kung sasabihin sa iyo na ang lugar na pupuntahan mo ay makasalanan, pupuntahan mo pa rin ba?" tanong ng pastor sa akin.

"Opo. Kaya nga po ako nandito sa simbahan ninyo eh," sagot ko. Pasensiya na, pero nagsabi lang ako ng totoo.

Marami kasi akong mga kaibigan na dating Katoliko at kapag tinanong ko sila kung bakit sila umalis sa Simbahan, sinasabi nila na sa bagin simbahan nila nakita ang Panginoon. Nagtataka ako sa sagot na ito kasi di ba ang Diyos ay nasa lahat ng dako? Bakit di nila nasumpungan sa Simbahang Katoliko, kung saan ko Siya natagpuan?

Marami rin akong mga katanungan tungkol sa Katolisismo. Subalit sa halip na lumayo ay lalo kong ninais na makilala ang aking pananampalataya. Nag-aral ako at nagsaliksik maging tungkol sa ibang sekta upang maihambing ko ng tama ang aking pananampalataya, mas napagtibay ko na kung silang mga tumiwalag ay nag-aral muna, marahil ay hindi na sila umalis pa. Jane G.

Pagninilay: Binibigyan mo ba ang iyong sarili ng panahon para mag-aral tungkol sa pagiging Katoliko?

Panginoon, bigyan N'yo po ako ng pagnanais na matutunan ang Iyong mga doktrina at katotohanan sa aming simbahan.

Si Lord Nga!

Sa tuwing meron akong kailangang bigyang-payo o kaya'y kailangan kong sumulat para sa Didache o Kerygma, lagi muna akong nagdarasal bago magsimula. Batid ko kasing ang Panginoon ang siyang nangungusap sa aking pagsusulat at pagbibigay-payo, at ako ay ginagamit lamang Niya.

Kung sakaling naging epektibo man ako, ito'y dahil lamang sa pinahihintulutan ko ang aking sarili na gamitin ng Diyos. Ito ang aking "sikreto" para maging mahusay na lingkod Niya.

Maraming beses na nakakapagpayo ako ng wasto at mainam, na ikinagugulat ko kung paano ko naisip. Malamang ay batid ninyo ang ibig kong sabihin. Minsan, nagsesermon ang kaibigan kong pari at napansin niya na magagaling ang mga sinasabi niya. Napag-isip niyang galing iyon sa Panginoon.

Ito ang kagandahan ng pagsuko sa kalooban ng Diyos at ang pagbibigay sa Kanya ng pahintulot na kumilos sa buhay mo. Talagang magagamit ka Niya. Cristy G.

Pagninilay: Ipinakikilala mo ba ang tunay na may gawa ng mga gawain mo?

Kung mag-umpisa akong magyabang, Panginoon, ipaalala Mo pong muli kung sino ang tunay na Pnaginoon.